Wierzba
Rodzaj wierzba obejmuje ponad 300 gatunków drzew, krzewów lub krzewinek, spotykanych w różnych siedliskach. Są to rośliny spokrewnione z topolą, dwupienne, a głównym miejscem ich występowania są obszary umiarkowane i chłodne półkuli północnej. Lubią stanowiska słoneczne, bardzo szybko rosną i mogą się krzyżować między sobą. Liście wierzby są wydłużone, kwiatem są przyciągające owady kotki, pojawiające się jeszcze przed liśćmi, a owocem torebka, w której znajdują się nasionka z puchem. W Polsce występuje około 30 gatunków wierzb, są to m.in. wierzba biała, krucha, pięciopręcikowa, wiciowa, iwa, ostrolistna, szara, rokita, purpurowa, migdałowa, zielona, żyłkowana, piaskowa. Wierzba biała dorasta do 30 m, spotykana w wilgotnych lasach, przy wodach, drogach, jej znaną odmianą ze zwisającymi pędami jest tak zwana wierzba płacząca. Wierzba krucha rośnie również na terenach podmokłych, przy rzekach. Wierzba pięciopręcikowa laurowa jest krzewem lub niskim drzewem, rośnie najczęściej na łąkach lub torfowiskach, w olszynach. Wierzba wiciowa (inaczej witwa lub konopianka) jest krzewem dorastającym do 5 m, pospolitym na nizinach. Z iwy, najwcześniej kwitnącej oraz z ostrolistnej, sadzonej na wydmach i piaskach, robi się palmy na Niedzielę Palmową. Wierzba szara i uszata najczęściej spotykane są w zaroślach, na podmokłych łąkach, torfowiskach. Wierzby szybko rosną, dostarczając dużej ilości drewna, długie pręty służą do wyrobu koszyków i innych przedmiotów z wikliny, sadzone są też do zadrzewiania i zagospodarowywania nieużytków.