Grab
Z około 25 gatunków grabów występujących na świecie, najwięcej występuje na obszarze Azji Wschodniej i Ameryki Północnej. Jednym z gatunków jest grab zwyczajny rosnący w Europie oraz w Polsce na terenach nizinnych i w niższych partiach górskich. Może występować pojedynczo lub w skupiskach leśnych zwanych grądami. Grab zwyczajny wyrasta do 25 m, ma gęstą, szeroką koronę. Kora ma ciemny kolor, jest pofałdowana i występuje na niej często siatkowany wzór. Liście z nerwami omszonymi pod spodem, ładnie zmieniają jesienią kolor na żółty. W maju jednocześnie z liśćmi pojawiają się na drzewie kwiaty męskie zwane kotkami. Znajdują się na końcach gałązek i mają długość do 5 cm. Kwiaty żeńskie są mniejsze i zebrane w kłosy. Owocem są jednonasienne orzeszki wyposażone w klapki okrywające, dzięki którym mogą być roznoszone przez wiatr. Owoce dojrzewają jesienią we wrześniu i w październiku. Grab najlepiej rośnie na wapiennych, dość wilgotnych glebach i jako jedno z rodzimych drzew może dobrze rosnąć w miejscach zacienionych. Jest rośliną ozdobną. Ze względu na możliwość odrostów, odporność na przycinanie nadaje się na obsadzanie żywopłotów. Wykorzystywany też na bonsai. Drewno grabu jest bardzo twarde i dość trudne do obrabiania. Ma jednak duże znaczenie jako opał - jego wartość opałowa należy do największych spośród polskich drzew. W dawnych czasach z grabów wykonywane były koła młyńskie, z gałązek robiono m.in. klatki dla zwierząt.